N, henhaochi...*

W piątek chciałam zwiedzić okolice kolejnej polecanej w przewodniku stacji metra. Były tam jakieś świątynie, ale w sumie nic podniecającego. Po zobaczeniu kilku, wszystkie wydają się takie same.

Ale wychodząc z metra zauważyłam, że odjeżdżał stamtąd autobus do Sansia - miasteczka pod Tajpej, do którego chciałam pojechać, ale wg przewodnika trzeba było tam jechać pociągiem, a później taksówką. Więc odkładałam ten wyjazd na kiedy indziej. A tu nadarzyła się okazja:)

W sumie główna atrakcja Sansia to stara odremontowana uliczka, w stylu japońskim. W przewodniku piszą, że warto zwrócić uwagę, że zaprawa użyta do łączenia cegieł zrobiona jest z ryżu i pokruszonych muszli. Zwróciłam na to uwagę, ale dopiero teraz ;-)

Uliczka trochę w stylu europejskim, sprzedają tu pamiątki, przekąski i jakieś durnostojki. 

Sklep ze świątecznymi ozdobami. Czy on w ogóle na siebie zarabia?

To chyba też popularne miejsce na sesję zdjęciową.

Sansia słynie przede wszystkim z rogali. Jadłam, nic specjalnego.

Są nawet lody z rogalem.

A druga specjalność... Widziałam dużo ludzi jedzących coś w kształcie lizaka posypanego orzechami. Kupiłam i ja. Czarne w środku, oblepione orzechami  i pietruszką. Spodziewałam się, że to jakieś kolejne wcielenie tofu albo ryżu. Coś mnie tknęło, zapytałam jakichś ludzi, co to jest. Odpowiedź, po chwili zastanowienia, brzmiała 'pig's blood' (krew świni). Tak, to była kaszanka na patyku!

Było dosyć słodkie, nie smakowało jak coś mięsnego. Cóż, w tym kraju chyba już żadne połączenie smakowe mnie nie zdziwi.

 [Stopy kurczaka]

Jutro mam egzamin z chińskiego, a w czwartek rano lecę na Borneo. Więc do usłyszenia w następnym tygodniu!

*Hmm, bardzo smaczne.